'Onder het Melkwoud'

© Raymond Mallentjer

‘Onder het melkwoud’ is een spel voor stemmen van de Welshe schrijver Dylan Thomas die kort na de première op 39-jarige leeftijd overleed. Amper 5 jaar later (1958) vertaalde de jonge Hugo Claus op onnavolgbare wijze deze brok wereldliteratuur.
Twee stemmen nemen de toehoorders bij de hand en laten hen kennismaken met de bizarre inwoners van een vervallen vissersdorp, hun verwachtingen, hun dromen en… hun doden. Het dorp heet Llareggub. Jan Decleir en Koen De Sutter zijn deze twee stemmen.

STEM VAN DE REISGIDS:

Ongeveer vijfhonderd zielen bewonen de drie eigenaardige straten en de enkele smalle zijlanen en verspreide hofsteden, die deze kleine, vervallen badplaats vormen, die inderdaad een ‘binnenwater van het leven’ genoemd mag worden, dit natuurlijk zonder de inwoners te willen kwetsen, die tot op heden van een zeer eigen, gekruide levensaard getuigen. De hoofdstraat, de Kroningsstraat, bestaat voor het grootste gedeelte uit bescheiden huizen met twee verdiepingen, waarvan er vele trachten in een zekere mate een vrolijk uitzicht te verkrijgen door hun heftige kleuren en het overvloedig gebruik van roze waterverf; verder zijn er nog enkele huizen van meer allure overgebleven uit de achttiende eeuw, die evenwel bij elkaar in een treurige staat van bouwvalligheid verkeren. Is er weinig, dat de bergbeklimmer, de gezondheidzoekende, de sportbeoefenaar, of de weekend-automobilist kan aantrekken, toch kan de bezoeker met een meer beschouwende natuur, indien hij er zich voldoende door aangetrokken voelt, er wel wat vrije tijd doorbrengen; hij zal in de hobbelige straten en in de kleine vissershaven, in de verschillende, merkwaardige gewoontes en in de conversatie van de lokale types iets terugvinden van de pittoreske zin-voor-het-verleden, die wij zo dikwijls moeten missen in dorpen en steden, die meer gelijke tred met de tijd hielden.
De rivier Dewi schijnt overvloedig forel te bezitten, maar wordt regelmatig geplunderd. Het enige Godshuis met zijn veronachtzaamd kerkhof is zonder enige architectonische betekenis.
(Een haan kraait.)

Jeroen Brouwers over ‘Onder het melkwoud’:
Het ging mij om de hallucinerende hypnotiserende, adembenemende tekst in de toververtaling van Hugo Claus, - die taal, zulke taal had ik nog nooit gehoord, sloeg als bliksems door mij heen, maakte mij duizelig, dronken en verliefd. En verlichtte me met het inzicht dat het mogelijk is om met taal een als muziek klinkende, symfonische creatie te maken. Dat met taal kan worden geschilderd in licht en kleuren, dat men taal kan boetseren, verbronzen, bewerken als marmer, dat men er zaken mee tot leven kan brengen zoals dat kan in films. Taal kan strelen en vervoeren, maar ook dreunen uitdelen en bommen gooien. Taal als geparfumeerde atmosfeer om in weg te dromen, taal als granieten muur waar je je tegen te pletter kunt lopen.
(uit: Terug thuis, Uitgeverij Atlas)

In ‘Onder het Melkwoud’, meesterlijk vertaald door Hugo Claus, gaat de toeschouwer mee in de fantasie van de spelers. Zij toveren ons met taal een spookachtige wereld voor. Het spel is pure eenvoud. (Kester Freriks - NRC Handelsblad)

Credits

Tekst: Dylan Thomas
Vertaling: Hugo Claus
Spel: Jan Decleir en Koen De Sutter

‘Onder het Melkwoud’ kwam tot stand in het kader van het Zeeland Nazomerfestival 2009,
productie: Theaterproductiehuis Zeelandia

Speellijst